Ditën e djeshme, miliona njerëz në të gjithë Spanjën dhe Portugalinë mbetën pa energji elektrike për shkak të një fenomeni të rrallë atmosferik të njohur si dridhje atmosferike e induktuar.
Sipas operatorit portugez të rrjetit elektrik REN (Rede Eléctrica Nacional), ndryshimet ekstreme të temperaturës në brendësi të Spanjës kanë shkaktuar lëkundje të rralla në linjat e tensionit të lartë 400 kV, duke çuar në ndërprerje të sinkronizimit në rrjetin evropian të energjisë elektrike.
Çfarë është dridhja atmosferike e induktuar?
Dridhja atmosferike e induktuar ndodh kur era ose ndryshimet e papritura të temperaturës shkaktojnë lëkundje në linjat e tensionit të lartë. Nëse frekuenca e këtyre lëkundjeve përputhet me frekuencën natyrore të përcjellësit, mund të ndodhë rezonancë, duke rezultuar në dridhje të amplifikuara. Këto dridhje mund të shkaktojnë dëmtime mekanike ose shqetësime në transmetimin e energjisë elektrike.
Rreziqet që variacionet e mëdha në temperaturat atmosferike paraqesin për sistemet e energjisë janë të njohura mirë në industri, megjithëse probleme të kësaj madhësie ndodhin rrallë.
“Për shkak të ndryshimeve në temperaturë, parametrat e përçuesve ndryshojnë pak”, tha Taco Engelaar, drejtor i Neara, e cila ofron shërbime softuerike për kompanitë e energjisë, duke shtuar: “Kjo krijon një çekuilibër në frekuencë”.
Lëkundjet shkaktuan ndërprerje në sinkronizimin midis sistemeve të energjisë, duke çuar në dështime të njëpasnjëshme në rrjetin e ndërlidhur evropian.
Pati ndërprerje të energjisë elektrike në Spanjë dhe Portugali, dhe pjesë të Francës jugore u prekën gjithashtu. T
Autoritetet spanjolle përjashtuan mundësinë e një sulmi kibernetik dhe qeveritë e të dy vendeve zhvilluan takime krize. Rrjeti elektrik sot është stabilizuar.
Një nga shembujt më të famshëm të rezonancës shkatërruese të shkaktuar nga ndikimet atmosferike ndodhi në vitin 1940 në shtetin e Washingtonit, kur Ura e Ngushticës së Tacomës u shemb nën erërat e forta.
Era relativisht e dobët shkaktoi lëkundje që përkonin me frekuencën natyrore të urës, duke çuar në një amplifikim progresiv të dridhjeve dhe në shembjen përfundimtare të strukturës. Incidenti më vonë shërbeu si një shembull klasik i rëndësisë së marrjes në konsideratë të efekteve aerodinamike gjatë projektimit të objekteve të mëdha infrastrukturore.
