Kur raketat fluturojnë mbi Ukrainë dhe tensionet shpërthejnë në Lindjen e Mesme, në kasafortat e Oslos dëgjohet vetëm zhurma e parave që shtohen me shpejtësi marramendëse.
Ndërsa bota dridhet nga pasiguria, Norvegjia po fiton jo pak nga lufta në Iran dhe Ukrainë. Një rritje e pashembullt e të ardhurave nga nafta dhe gazi, po e shndërron këtë komb paqësor në përfituesin më të madh gjeopolitik të shekullit XXI.
Pas fitimeve gjigante me gazin, Norvegjia tani po arkëton miliarda nga nafta për shkak të krizës së Hormuzit. Shteti skandinav, i cili u bë protagonist duke zgjeruar tregjet e tij pas pushtimit rus, është midis vendeve që kanë korrur përfitimet më të mëdha të prekshme nga ‘stuhia’ e vazhdueshme e Luftës së Tretë të Gjirit.
Pavarësisht se Oslo ka mbajtur një distancë diplomatike të kujdesshme, shifrat ekonomike flasin vetë. Ndërsa lufta në Ukrainë rriti parashikimet e gazit, portali Oil Price thekson se ishte nafta ajo që përjetoi një bum të vërtetë në mars, një muaj i dominuar nga konflikti midis Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit nga njëra anë dhe Iranit nga ana tjetër.
Përpjekja e tensionuar e Evropës për t’u diversifikuar nga nafta e pasigurt e Lindjes së Mesme, e bllokuar në Gjirin Persik, është reflektuar direkt në buxhetin norvegjez.
Vendi gjeneroi të ardhura prej pesëdhjetë e shtatë pikë katër miliardë koronash (rreth pesë miliardë e dyqind miliardë euro) vetëm në mars, një rritje mbresëlënëse prej gjashtëdhjetë e tetë për qind krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar.
Të ardhurat nga gazi u rritën me nëntëmbëdhjetë për qind, ose gjashtëdhjetë e nëntë miliardë korona, duke iu afruar rekordeve historike të fillimit të konfliktit në Ukrainë.
Në janar 2025, Le Monde raportoi se të ardhurat e sektorit të energjisë norvegjeze, nga shkurti 2022 e deri në fund të vitit 2024, arritën në njëqind e shtatë miliardë euro.
Ky transformim e ktheu Oslon në furnizuesin kryesor të Evropës. Disa llogaritje të reja e vlerësojnë këtë shifër deri në njëqind e trembëdhjetë miliardë euro, shifra që do të rriten sërish pas destabilizimit të fundit në Gjirin Persik.
Norvegjia shfrytëzon një avantazh strategjik gjeografik. Edhe pse prodhimi në Detin e Veriut është në rënie, Oslo ka investuar shumë në Detin Barents Arktik dhe në Detin Norvegjez.
Sot, Evropa blen mbi shtatëdhjetë e një për qind të gazit norvegjez, duke mbuluar tridhjetë e tre për qind të kërkesës së Bashkimit Evropian. Në frontin e naftës, blloku thith nëntëdhjetë e pesë për qind të eksporteve, duke arritur në pesëdhjetë e gjashtë milionë fuçi në ditë muajin e kaluar.
Përfundimi është i qartë: Norvegjia fiton sa herë që Evropa zhytet në krizë. Ky nuk është “faj” i Oslos, por një dinamikë e tregut ku besueshmëria politike kthehet në faktor fitimi
