Akullnajat që po zhduken në majë të malit më të lartë të Gjermanisë shkaktuan fillimin e operacioneve të prishjes së një teleferiku, ndërsa ngrohja globale po riformëson Alpet.
Një pistë skijimi poshtë akullnajës Schneeferner në malin Zugspitze është shkrirë, duke bërë që operatori i teleferikut të fillojë çmontimin e strukturës pas më shumë se 50 vitesh shërbim, shkruajnë mediat e huaja.
“Akullnajat në Bavari do të shkrihen në mënyrë të pashmangshme, pasi ato nuk mund të mbijetojnë më përballë ndryshimeve klimatike”, tha për AFP Christoph Mayer, një glaciolog në Akademinë Bavareze të Shkencave.
Kabllot që ankorojnë teleferikun ekzistues të skive u prenë me ngarkesa shpërthimi në operacionin e së premtes dhe shtyllat e teleferikut, të cilat u ndërtuan mbi akull, më pas ranë dhe u tërhoqën nëpër borë nga makineri të rënda.
Maja e Zugspitze, e cila qëndron në 2,962 metra, ndodhet në masivin Wetterstein përgjatë kufirit të Gjermanisë me Austrinë.
“Akulli po tërhiqet, terreni dhe teleferiku kanë ndryshuar në mënyrë drastike”, ka thënë Laura Schaper, zëdhënëse e operatorit të teleferikëve Bayerische Zugspitzbahn Bergbahn AG.
“Pjerrësia është bërë dukshëm më e pjerrët dhe për këtë arsye nuk është më teknikisht e mundur të vazhdohet me funksionimin e teleferikut”.
Të dhënat e reja mbi akullnajat e mbetura në Alpet Bavareze të publikuara të enjten zbuluan se akullnajat janë tërhequr me më shumë se një të katërtën vetëm midis viteve 2023 dhe 2025, duke humbur rreth një milion metra kub akull.
Wilfried Hagg, një gjeolog në Universitetin e Shkencave të Aplikuara të Mynihut i cili punoi në studim së bashku me z. Mayer, i tha AFP-së se ndryshimi i klimës është tërësisht fajtor.
Madje, Hagg i tha AFP-së se nuk ka “absolutisht asnjë” shans për të shpëtuar ndonjë nga akullnajat e mbetura të Gjermanisë.
Sipas observatorit të klimës Koperniku të BE-së, tre vitet e fundit kanë qenë më të ngrohtat e regjistruara ndonjëherë globalisht, për shkak të rritjes së emetimeve të gazrave serrë që po shkaktojnë ngrohjen globale.
Në nivel global, afërsisht 41% e humbjes totale të akullnajave ndodhi gjatë dekadës midis viteve 2015 dhe 2024, sipas të Dhënave të Shkencës së Sistemit të Tokës, të cilat shënojnë humbjet më të mëdha në Alaska, Amerikën Veriore perëndimore dhe Evropën Qendrore.
