Një qytet në veriun ekstrem të Alaskës ka hyrë në një periudhë të pazakontë dimërore, gjatë së cilës dielli nuk do të shfaqet mbi horizont për më shumë se dy muaj. Në Utqiagvik, qytetin më verior të Shteteve të Bashkuara, banorët do të përballen me 65 ditë pa lindjen e diellit, në një fenomen natyror të njohur si nata polare.
Dielli ka perënduar për herë të fundit më 18 nëntor dhe pritet të rikthehet mbi horizont më 23 janar 2027. Kjo periudhë e gjatë pa rrezet e drejtpërdrejta të diellit e bën qytetin një prej vendeve ku dimri ndihet më ekstremisht, jo vetëm për shkak të temperaturave të ulëta, por edhe mungesës së dritës natyrore.
Një ditë e fundit me diell, para 65 ditëve të errësirës
Më 18 nëntor, banorët e Utqiagvikut panë lindjen e fundit të diellit për këtë vit. Ai u shfaq rreth orës 12:42, por qëndroi mbi horizont vetëm për afërsisht një orë, përpara se të perëndonte në orën 13:42. Pas këtij momenti, qyteti hyri në periudhën e natës polare, e cila do të vazhdojë deri në fund të janarit.
Për banorët, kjo nuk është një ngjarje e papritur, por pjesë e ciklit natyror që përsëritet çdo vit. Megjithatë, kalimi nga ditët e shkurtra në një periudhë pa lindje të diellit ndryshon ndjeshëm ritmin e jetës, duke ndikuar në aktivitetet e përditshme, udhëtimet, punën dhe mënyrën se si njerëzit përjetojnë kohën.
Pse dielli nuk lind për më shumë se dy muaj?
Fenomeni lidhet drejtpërdrejt me pjerrësinë e boshtit të Tokës, rreth 23.5 gradë, dhe lëvizjen e planetit rreth Diellit. Gjatë dimrit, Hemisfera Veriore anohet në drejtim të kundërt me rrezet e Diellit, duke bërë që zonat përtej Rrethit Arktik të marrin gjithnjë e më pak dritë.
Utqiagvik ndodhet rreth 320 milje në veri të Rrethit Arktik, ku trajektorja e Diellit zbret gradualisht drejt horizontit, derisa ai nuk arrin më të ngrihet mbi të. Kjo krijon fenomenin e njohur si nata polare, e cila mund të zgjasë nga disa ditë deri në disa muaj, varësisht nga pozicioni gjeografik.
Errësirë, por jo 24 orë në terr të plotë
Edhe pse dielli nuk lind, kjo nuk do të thotë se qyteti mbetet në errësirë absolute gjatë gjithë ditës. Rreth mesditës, horizonti jugor ndriçohet nga një shkëlqim i zbehtë, i krijuar përmes shpërndarjes së dritës së Diellit në atmosferë.
Ky fenomen njihet si muzgu civil, një periudhë kur, pavarësisht se Dielli ndodhet nën horizont, drita natyrore është ende e dukshme dhe mund të krijojë një atmosferë të ngjashme me perëndimin e zgjatur të diellit.
Gjatë solsticit dimëror, më 21 dhjetor, Dielli do të qëndrojë në pikën më të ulët të trajektores së tij. Në këtë periudhë, drita natyrore do të jetë edhe më e kufizuar, ndërsa pjesa më e madhe e ditës do të dominohet nga errësira.
Jeta vazhdon edhe pa lindjen e diellit
Pavarësisht kushteve ekstreme, Utqiagvik nuk ndalet. Shkollat vazhdojnë mësimin, bizneset qëndrojnë të hapura dhe banorët vijojnë punën e aktivitetet e tyre të zakonshme. Komuniteti përballet me dimrin si pjesë të një realiteti të njohur, ku organizimi, ndriçimi artificial dhe përshtatja ndaj kushteve klimatike janë thelbësore.
Në këtë zonë, e banuar kryesisht nga komuniteti indigjen Iñupiat, gjuetia, peshkimi dhe traditat lokale kanë një rëndësi të veçantë. Aktivitetet komunitare dhe lidhjet mes banorëve ndihmojnë në përballimin e muajve të gjatë të dimrit, kur mungesa e dritës dhe temperaturat e ulëta e bëjnë jetën më sfiduese.
Temperaturat mund të zbresin shumë nën pikën e ngrirjes, ndërsa erërat arktike e bëjnë ndjesinë e të ftohtit edhe më të rëndë. Për këtë arsye, lëvizja jashtë, transporti dhe aktivitetet e përditshme kërkojnë përgatitje dhe kujdes të vazhdueshëm.
Në verë, ndodh fenomeni i kundërt
Nëse dimri sjell 65 ditë pa lindje të diellit, vera në Utqiagvik sjell një fenomen po aq të pazakontë: diellin e mesnatës. Gjatë kësaj periudhe, Dielli qëndron mbi horizont edhe gjatë orëve të natës, duke krijuar ditë të vazhdueshme me dritë.
Në këtë qytet, periudha e dritës së pandërprerë zgjat rreth 82 ditë, nga maji deri në fund të korrikut, ndërsa Dielli nuk perëndon për një interval të gjatë kohor. Kështu, banorët përjetojnë dy ekstreme sezonale: muaj me dritë të vazhdueshme gjatë verës dhe javë të tëra pa lindje të diellit gjatë dimrit.
Më 23 janar, rikthehet dielli
Pas 65 ditësh, banorët e Utqiagvikut do të shohin sërish Diellin më 23 janar 2027, rreth orës 13:03. Në ditën e parë të rikthimit, ai do të qëndrojë mbi horizont për pak më shumë se një orë, përpara se të perëndojë përsëri.
Ditët do të zgjaten gradualisht, ndërsa qyteti do të nisë të dalë nga periudha e gjatë e errësirës, në një cikël që përsëritet çdo vit dhe që e bën Utqiagvikun një nga vendet më të veçanta për të vëzhguar ekstremet e natyrës në planet.














