Sllovenia po përballet me zhdukjen e akullnajave të saj, si pasojë e temperaturave të larta dhe mungesës së reshjeve të borës gjatë dimrit. Akullnaja e Triglavit, e cila ndodhet në malin më të lartë të vendit, është shkrirë plotësisht, ndërsa akullnaja e Skutës, e fundit që ka mbetur, po tkurret gjithnjë e më shumë.
Sipas një raportimi të publikuar nga Euronews ditë më parë, akullnaja e Skutës ka humbur një pjesë të konsiderueshme të sipërfaqes së saj gjatë dekadave të fundit. Nga rreth 2.5 deri në 3 hektarë që kishte në fillim të matjeve, ajo tani mbulon vetëm rreth 1.5 hektarë.
Ndërkohë, trashësia e akullit është zvogëluar nga disa dhjetëra metra në vetëm disa metra në pjesët e mbetura.
Dimri me pak borë dhe vera e nxehtë përshpejtuan shkrirjen
Studiuesit thonë se kombinimi i reshjeve të pakta të borës gjatë dimrit dhe temperaturave jashtëzakonisht të larta gjatë verës ka përshpejtuar ndjeshëm humbjen e akullit.
Në malin Triglav, vëzhgimet sistematike të akullnajës kanë nisur në vitin 1946, kur sipërfaqja e saj ishte rreth 14 hektarë. Me kalimin e viteve, ajo u zvogëlua gradualisht, derisa mbetjet e fundit të akullit u zhdukën.
Shkrirja nuk po prek vetëm Triglavin. Akullnaja e Skutës, e vendosur në Alpet Kamnik-Savinja, po ndjek të njëjtën rrugë. Edhe pse një pjesë e akullit mbulohet me gurë dhe zhavorr për ta mbrojtur nga rrezet e diellit, shkrirja vazhdon.
Pasojat mund të ndihen edhe te burimet ujore
Zhdukja e akullnajave përbën shqetësim jo vetëm për natyrën dhe ekosistemet malore, por edhe për rezervat ujore.
Akullnajat veprojnë si rezerva natyrore të ujit, duke kontribuar në furnizimin e lumenjve dhe në rimbushjen e ujërave nëntokësore. Humbja e tyre mund të ndikojë në sasinë e ujit që është në dispozicion gjatë periudhave të thata.
Sipas studiuesve, ndryshime të ngjashme po vërehen edhe në pjesë të tjera të Alpeve, ku temperaturat po rriten dhe bora po shkrihet më herët se në të kaluarën.
Alpet po ngrohen më shpejt se mesatarja globale
Sipas të dhënave të përmendura nga studiuesit, rajoni i Alpeve po ngrohet rreth dy deri në tri herë më shpejt se mesatarja globale.
Ky proces po shoqërohet me zvogëlimin e mbulesës së borës, periudha më të gjata shkrirjeje dhe humbje të akullit që është grumbulluar për periudha shumë të gjata kohore.
Rasti i Sllovenisë është një tjetër tregues i ndryshimeve që po ndodhin në mjediset malore të Evropës, ku disa nga akullnajat më të vogla po i afrohen zhdukjes së plotë.
