Cunami më i fortë në histori besohet të ketë ndodhur më 10 korrik 1958, kur një tërmet me magnitudë 7.7 ballë goditi Alaskën juglindore, duke shkaktuar cunami me lartësi maksimale prej 520 metrash.
Në të kaluarën goditjet e këtilla ujore, që sot emërtohen cunami, quheshin “batica” nga shumica e shteteve anglofone. Por viteve të fundit, emri cunami, që ka etimologji aziatike, është pranuar nga shumë vende të botës.
Sipas wsspc.org, vala gjigande ishte shkaktuar kur një gur i madh, me përmasa 730 x 915 x 91 (shprehur në metra), ishte shembur nga akullnaja Lituya dhe kishte 600 metra poshtë në gjirin e akullnajës e cila ka qasje në Gjirin e Alaskës nëpërmjet një gryke të ngushtë, shkruan MeteoBallkan.
Kur cunami kishte goditur, kishte disa anije në Gjirin e Lituyas ku lartësia e valës tashmë kishte rënë në 22 metra. Të gjithë pasagjerët në njërën prej varkave ishin shpëtuar, por një varkë peshkimi me të gjithë njerëzit në të ishin zhdukur. Një varkë tjetër, befasisht, kishte shpëtuar duke u përdredhur mes mijëra drunjve që kishin rënë në ujë si pasojë e cunamit.
Për Alaskën, tërmetet nuk janë fenomene të panjohura. Pllakat tektonike të Pacifikut dhe Amerikës Veriore takohen aty, si dhe ato të bregut perëndimor të Kanadasë dhe Alaskës. /MeteoBallkan/
